Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα "Πράξη" και Λόγια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα "Πράξη" και Λόγια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Λόγια, αλλά και ΠΡΑΞΗ με ...Documento!

Το τεύχος 24 της εφημερίδας Documento φιλοξενεί μια σύντομη παρουσίαση της ΠΡΑΞΗΣ, μαζί με άλλες συλλογικότητες κοινωνικής αλληλεγγύης. Ευχαριστούμε το δημοσιογράφο Μάνο Φραγκιουδάκη για το ενδιαφέρον του στο δίκτυο και για το χρόνο που αφιέρωσε να μας γνωρίσει!

Είναι σημαντικό να προβάλλονται πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, και όχι για κάποιο ναρκισσιστικό (αυτο)σκοπό. Είναι σημαντικό να προβάλλονται, για να γνωρίζουν οι συνάνθρωποί μας,  που υποφέρουν από την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, πως δεν είναι μόνοι τους. Πως μπορούν να βρουν φίλους, έτοιμους να τους στηρίξουν και να τους καλωσορίσουν σε μια ομάδα ανθρώπων, που το ελάχιστον που έχουν να κάνουν είναι να ενδιαφερθούν για το συνάνθρωπό τους και να στραφούν απέναντί του με αγάπη, αλληλεγγύη, αλλά και πείσμα πως θα καταφέρουμε να σταθούμε όρθιοι... Μαζί!


Ευχές από την ΠΡΑΞΗ



Τις ημέρες που διανύουμε, συνάνθρωποι δίπλα μας, αλλά και σε άλλες άκρες της γης, υποφέρουν, καταπιέζονται, ματώνουν (κυριολεκτικά και μεταφορικά)... Παρ’ όλ’ αυτά, οι γιορτές που πλησιάζουν είναι μια περίοδος που όλοι μας αποζητούμε τη χαλάρωση, τη διασκέδαση, την επαφή με οικογένεια και φίλους. Άραγε μας κοστίζει τίποτα να αφιερώσουμε λίγες από αυτές τις στιγμές βοηθώντας το συνάνθρωπό μας;

Πόσο δύσκολο είναι να προσφέρουμε μια στήριξη στο γείτονά μας, που ίσως έχει βρεθεί σε μεγάλη ανάγκη τα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα; Στον άνεργο φίλο μας, που μπορεί να μην έχει καμία γιορτινή διέξοδο για τα Χριστούγεννα; Στον άγνωστο και ανώνυμο ξένο, που βρίσκεται στο δρόμο και εκεί είναι το μοναδικό του καταφύγιο; Αλλά και στον άγνωστο Άλλο, που έρχεται στη χώρα μας κυνηγημένος και εξαθλιωμένος;…

Όπου κι αν επιλέξουμε να προσφέρουμε τη βοήθειά μας, δε θα στερηθούμε τίποτα σε αγαλλίαση και θαλπωρή. Ίσα-ίσα, θα ζεστάνουμε ακόμη περισσότερο τις ψυχές μας. Και οι γιορτές αυτές θα είναι μια αφορμή να κάνουμε τη στήριξη προς το συνάνθρωπο πράξη, μια καθημερινή γιορτή ανθρωπιάς και κοινωνικής αλληλεγγύης (και όχι απλώς μια μεμονωμένη εορταστική κορώνα)...

Καλές Γιορτές!

Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Καλλιθέας φιλοξενεί την ΠΡΑΞΗ στο portokaliradio.gr

Την Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου η ΠΡΑΞΗ θα ακουστεί από τη συχνότητα του Πορτοκαλί Ραδιοφώνου! Στην εκπομπή του Δικτύου Αλληλεγγύης Καλλιθέας, μιλάμε με τη Βέτα και τον Πέτρο για τη δράση της ΠΡΑΞΗΣ, τους προβληματισμούς και τα όνειρά μας. Την Τετάρτη στη 1 μ.μ.η αλληεγγύη έχει χρώμα και φωνή και για την ΠΡΑΞΗ! Ευχαριστούμε τη Βέτα, τον Πέτρο, την Ελευθερία και ασφαλώς τον Γιάννο! Αγάντα στα κουπιά...

Ένα "ευχαριστώ" μεταξύ φίλων...

"Όταν βρίσκεσαι σε μια μάχη με έναν εχθρό τόσο μεγαλύτερο από εσένα, τόσο πιο δυνατό από εσένα, το να ανακαλύπτεις ότι είχες έναν φίλο που δεν ήξερες ότι υπήρχε, είναι το καλύτερο αίσθημα στον κόσμο. Γι' αυτό, σας ευχαριστούμε."*


Δανειζόμαστε λόγια "κινηματογραφικά" στην ανάρτηση αυτή, για να μοιραστούμε δυο ιστορίες απροσδόκητων πράξεων αλληλεγγύης που μας συγκίνησαν και οφείλουμε να τις αναφέρουμε.

Καλωσορίζοντας τον Σεπτέμβρη...

Τον Ιούνιο που μας πέρασε η ΠΡΑΞΗ γιόρτασε τα 2 χρόνια δράσης της, σε μία όμορφη μουσική εκδήλωση στην πλατεία Αλέξανδορυ Παναγούλη, στο Μπραχάμι. Στιγμιότυπα από τη βραδιά μπορείτε να δείτε σε αυτό το σύνδεσμο.

Εκδηλώσεις κι ανταμώματα σαν και αυτά, όπου έχουμε την ευκαιρία να δούμε συγκεντρωμένους φίλους του δικτύου, αλλά και να γνωρίσουμε καινούργιο κόσμο που ενδιαφέρεται για τη δράση μας και για την έμπρακτη αλληλεγγύη, μας θυμίζουν πως, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, οφείλουμε να συνεχίσουμε το αλληλέγγυο έργο μας, να προσπαθήσουμε ακόμη περισσότερο, να αναζητήσουμε τρόπους και ανθρώπους που θα μεγαλώσουν την αλυσίδα αλληλεγγύης και αντίστασης στην τοπική μας κοινότητα.

Η ευθύνη της αλληλεγγύης

Λοιπόν, για να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα: Η αλληλεγγύη δεν είναι κάτι που κάνεις μια-δυο φορές το χρόνο, στις μεγάλες γιορτές, προς προσωρινό όφελος κάποιας αναξιοπαθούσας ομάδας ανθρώπων. Η αλληλεγγύη δεν είναι μια χρηματική δωρεά ή ένα "κλικ" σε μια φωτογραφία στο facebook. Η αλληλεγγύη δεν είναι κάτι που μπορεί να προσφέρει ο ισχυρότερος, αυτός που είναι σε καλύτερη θέση, σε κάποιον πιο αδύναμο. Η αλληλεγγύη δεν είναι κάτι που εκφράζουμε μόνο στους ανθρώπους με τους οποίους συμφωνούμε. Η αλληλεγγύη δεν είναι συμπόνια ή φιλανθρωπία. Για να καταλάβει κανείς τι είναι αλληλεγγύη, δε χρειάζεται να ανατρέξει στα λεξικά -αν και είναι χρήσιμα κι αυτά (καλό είναι να διαβάζει και να μαθαίνει κανείς).


Για να καταλάβεις τι είναι αλληλεγγύη πρέπει να ρίξεις το βλέμμα σου λίγο πιο πέρα από τον εαυτό σου, στους ανθρώπους γύρω σου, στους γείτονές σου, στους ανθρώπους που προσπερνάς στις καθημερινές σου διαδρομές. Ίσως και λίγο πιο πέρα ακόμη: στους ανθρώπους μιας άλλης χώρας που αδικούνται ή υποφέρουν, στους ανθρώπους που αγωνίζονται για τη ζωή τους. Κι αν ο ουρανός είναι καθαρός, το βλέμμα σου ίσως να μπορέσει να φτάσει πολύ μακρύτερα, στην άλλη άκρη του ορίζοντα. Και στο σημείο εκείνο μπορεί και να δεις με έκπληξη ξανά τον εαυτό σου!... 

Η αλληλεγγύη δεν είναι εύκολη. Θα σε ξεβολέψει. Θα χρειαστεί να σηκώσεις τα μανίκια και να κοπιάσεις. Δεν έχει την άνεση του καναπέ, δε θα έρθει ως επιφοίτηση από την οθόνη του υπολογιστή, δε θα κηρυχθεί από το δελτίο των 8 (ή 9 ή 7.30… όλες τις ώρες "ειδήσεις" έχει έτσι κι αλλιώς). Η αλληλεγγύη είναι στάση ζωής. Είναι ιδέα που παίρνει σάρκα και οστά στην καθημερινή δράση του καθενός από εμάς. Μπορεί να ξεκινήσει από τον πιο "μικρό" και να φτάσει στον πιο "μεγάλο" και το αντίστροφο. Με λίγα λόγια είναι αμοιβαία και όχι ιεραρχική. Η αλληλεγγύη φέρνει τους ανθρώπους στο ίδιο ύψος: για να μπορούμε να δώσουμε τα χέρια, για να στηριχτούμε γέρνοντας στον ώμο του διπλανού μας. Για να μπορούμε να κοιταχτούμε στα μάτια: για να δούμε καλά τον άνθρωπο που αντικρίζουμε, πίσω από το φύλο, το χρώμα, την κουλτούρα του...

Και επειδή καλό είναι να διαβάζει και να μαθαίνει κανείς, αν νιώσεις την περιέργεια να μάθεις τι είναι αλληλεγγύη από κάποιο λεξικό, θα δεις - μεταξύ άλλων διευκρινήσεων - πως "αλληλέγγυος" ορίζεται ο συνυπεύθυνος, "αυτός που αποδέχεται σωρευτικώς την ευθύνη με άλλον*". Και αν είσαι έτοιμος, τότε μπορεί να καταλάβεις πως σε τούτο τον κόσμο είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για τη ζωή μας. Την κοινή ζωή μας. Η αλληλεγγύη λοιπόν, είναι και ΕΥΘΥΝΗ. Και είναι πια καιρός να βρεθούμε όλοι προ των ευθυνών μας.


Μπραχάμι, 5/4/2015
Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίου Δημητρίου ΠΡΑΞΗ

*Μπαμπινιώτης, Γ., Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα, 2002.



8/3/2015: Οι γυναίκες έγραψαν ιστορία!

Την Κυριακή 8 Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, οι φίλες του Δικτύου Αλληλεγγύης Αγίου Δημητρίου ΠΡΑΞΗ, συγκεντρώθηκαν στο καφενείο Γραμμόφωνο για να τιμήσουν την ημέρα-ορόσημο και να διασκεδάσουν.



Στο χώρο του καφενείου - παραδοσιακά χώρος συγκέντρωσης αντρών- παραβρέθηκαν πάνω από 60 γυναίκες, φίλες του δικτύου και άτομα που δεν είχαν πρότερη επαφή με την ΠΡΑΞΗ. Η προσέλευση ξεπέρασε τις προσδοκίες μας και με χαρά κάνουμε λόγο για μία επιτυχημένη εκδήλωση, η οποία κάλυψε - με την εξασφάλιση εσόδων από τη βραδιά- τα λειτουργικά έξοδα του δικτύου για κάποιους μήνες. Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους όσοι συμμετείχαν στην εκδήλωση και μας τίμησαν με την παρουσία τους!

Στο Μπραχάμι η εκστρατεία για ανθρωπιστική βοήθεια στους πρόσφυγες του Κομπάνι


Τη Δευτέρα το απόγευμα η ΠΡΑΞΗ παραβρέθηκε στην εκδήλωση για τους πρόσφυγες του Κομπάνι, που διοργάνωσε ο Δήμος Αγίου Δημητρίου στο πλαίσιο της πανελλαδικής εκστρατείας αλληλεγγύης, που συνδιοργανώνουν ο ραδιοφωνικός σταθμός Στο Κόκκινο, το ΚΕΘΕΑ, η Αλληλεγγύη για Όλους, το Συντονιστικό κοινωνικών ιατρείων-φαρμακείων αλληλεγγύης Αττικής και η ΑΔΕΔΥ. Στην εκδήλωση μίλησαν ο Κώστας Αρβανίτης (διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού «στο Κόκκινο»), ο Βασίλης Καρδάσης (ιστορικός), ο Πέτρος Κατσάκος (δημοσιογράφος) και η Λυδία Κονιόρδου (ηθοποιός). 


Η τρέχουσα κατάσταση στο Κομπάνι φωτίστηκε από διάφορες οπτικές γωνίες, με επιχειρήματα και μαρτυρίες των εισηγητών. Από αυτές ξεχωρίζουμε την τοποθέτηση του ιστορικού Βασίλη Καρδάση, ο οποίος, θυμίζοντάς μας πως "κάνουμε ιστορία σε μια προσπάθεια να μελετήσουμε το παρελθόν για να κατανοήσουμε το παρόν", έκανε αναφορά στους γεωπολιτικούς και οικονομικούς λόγους που διαμόρφωσαν την παρεμβατική καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική δυτική πολιτική στη Μέση Ανατολή μέχρι σήμερα. Μας έγινε γνωστό πως ο προτεινόμενος από τους κατοίκους τρόπος διαχείρισης των κοινών στο Κομπάνι συνιστά μία "όαση δημοκρατίας", με τις γυναίκες να λαμβάνουν ενεργό και ισότιμο με τους άντρες ρόλο στην αυτοδιοίκηση, με τις διαφορετικές εθνότητες να διαβιούν ειρηνικά η μία δίπλα στην άλλη, με την απουσία σύζευξης θρησκείας και εξουσίας, με έννοιες όπως ο σεβασμός και η αξιοπρέπεια εξυψωμένες και τοποθετημένες στο επίκεντρο του "καταστατικού χάρτη" δικαιωμάτων στην περιοχή. 

Για να ...μην ξεχνάμε (video)

Μια ομάδα ατόμων δεν ξεχνάνε και συνεχίζουν να κάνουν πράξη το όραμα του δολοφονημένου φίλου τους... Και στο πέρασμά τους κινητοποιούν και άλλους ανθρώπους, απ' όλα τα μονοπάτια της ζωής, δίνοντάς τους αφορμές να σταθούν δίπλα στους αδύνατους συνανθρώπους μας, που έχουν μείνει χωρίς ευκαιρίες. Το enfo.gr και ο Στέφανος Μαντζαρίδης βρέθηκαν με κάποια από τα παιδιά που ενσαρκώνουν αυτή την πρωτοβουλία, την ομάδα "Δεν Ξεχνάμε", συμβολικός ηγέτης της οποίας είναι ο δολοφονημένος Παύλος Φύσσας.

Από το Δεκέμβρη του 2013 η ομάδα έχει φέρει εις πέρας έξι δράσεις αλληλεγγύης. Με ραντεβού πάντα την ίδια μέρα, 18 του μηνός, ημέρα δολοφονίας του φίλου τους. Ανοιχτή συζήτηση για το ρόλο της τέχνης στις δύσκολες μέρες που διανύουμε. Μοίρασμα ρουχισμού σε άστεγους της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Χάρισμα βιβλίων σε παιδικά, σωφρονιστικά ιδρύματα και κέντρα ηλικιωμένων. Δημιουργία τράπεζας 70 περίπου εθελοντών δοτών του μυελού των οστών σε συνεργασία με το "Όραμα Ελπίδας". Προσφορά πασχαλινών λαμπάδων και παιχνιδιών σε παιδιά ιδρυμάτων. Κάλεσμα σε ενεργοποίηση των ψηφοφόρων στις δημοτικές εκλογές για ουσιαστική συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, με την κατάθεση ιδεών και προβληματισμών που θα απευθυνθούν στο νέο δήμαρχο της περιοχής... Οι δράσεις της ομάδας καλύπτουν ευρύ φάσμα κοινωνικών ζητημάτων και διακρίνονται από βαθύ πολιτικό χαρακτήρα (παραμένοντας ωστόσο, μακριά από οποιαδήποτε κομματική ταμπέλα). 

Τα λουλούδια που φυτρώνουν στο τσιμέντο

Ο Απρίλης  – παρ’ ό,τι ψεύτης[1] και σκληρός[2] – παραμένει ο μήνας της Άνοιξης. Η Περσεφόνη επιστρέφει από τον Κάτω Κόσμο και η γη καρποφορεί.

Υπάρχουν φορές που μπορεί κανείς να περπατά ανάμεσα στη βρωμιά και στη γκριζάδα αυτής της πόλης και να έρθει αντιμέτωπος με το απροσδόκητο θέαμα ενός λουλουδιού,μιας πρασινάδας, που ξεπετάγεται μέσα από την πιο ανεπαίσθητη χαραμάδα στο τσιμέντο.

Υπάρχουν λουλούδια – όμορφα, πολύχρωμα ή πιο ταπεινά, μοναχικά ή σε μικρές διακλαδώσεις –  που φυτρώνουν αγέρωχα μέσα από την άσφαλτο, σε κλειστοφοβικές γωνιές του πεζοδρομίου, στα τοιχάκια των χαμηλών σπιτιών…

Υπάρχουν λουλούδια που κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες  – χωρίς νερό, χωρίς φως, χωρίς θρεπτικό έδαφος – εκμεταλλεύονται την πιο ανεπαίσθητη ευκαιρία και με ακατανίκητη ορμή ξεκινούν την πορεία τους προς το φως και τον αέρα, ενάντια στην επιβλητική τσιμεντένια καταδίκη τους.