Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βίντεο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βίντεο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

6 Δεκεμβρίου 2008: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας (βίντεο)

Το πρωί του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου 2008, σε ένα συμπόσιο ψυχοθεραπευτών για τα προβλήματα της νεολαίας στο κέντρο της Αθήνας το μήνυμα ήταν σαφές: Η κοινωνικοπολιτική πίεση που ασκείται στους νέους ανθρώπους ήταν αναπόφευκτο πως, κάποια στιγμή, θα ξέσπαγε με απρόβλεπτες συνέπειες.

Λίγες ώρες αργότερα, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος έπεφτε νεκρός στην περιοχή των Εξαρχείων από τις σφαίρες του αστυνομικού Επαμεινώνδα Κορκονέα, πυροδοτώντας σχεδόν πρωτόγνωρες βίαιες κοινωνικές αντιδράσεις, σε ολόκληρη της χώρα.

Το «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» με το διεισδυτικό, αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ «Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας» για τα γεγονότα εκείνων των ημερών που περιλαμβάνει:

Κλόουν Χωρίς Σύνορα χαρίζουν χαμόγελα στα προσφυγόπουλα (βίντεο)

Ένα παράξενο μπουλούκι από κλόουν βρέθηκαν στη Λέσβο και σκόρπισε χαμόγελα στους πρόσφυγες - μικρούς και μεγάλους. "Όλοι οι άνθρωποι γελούν στην ίδια γλώσσα", μας λέει στο βίντεο που ακολουθεί ο Clay Mazing, κλόουν Χωρίς Σύνορα: 




Ξέρουμε για τους "Γιατρούς" και τους "Δημοσιογράφους χωρίς σύνορα". Λιγότερο γνωστοί είναι οι «Κλόουν χωρίς σύνορα». Κι όμως εδώ και μερικά χρόνια σκορπούν το γέλιο στα παιδιά του κόσμου. Τα όρια τους προκειμένου να απαλύνουν τον πόνο των άλλων ξεπερνά η ομάδα τους, η οποία στέλνει σε εμπόλεμες περιοχές κλόουν με μοναδικό τους «όπλο» το χαμόγελο και την διάθεση να διασκεδάσουν τα ανήλικα παιδιά, τα οποία υποφέρουν από τις φρικτές συνθήκες των εμπόλεμων συγκρούσεων.

Το αντίδοτο στην απάθεια (βίντεο)

Παρακολουθείστε την ομιλία του Dave Meslin, ενός δημιουργικού πολιτικού ακτιβιστή, ενός «χορογράφου της κοινότητας» όπως αυτοπροσδιορίζεται, με κύρια δράση στον Καναδά. Ο Dave μάς στρέφει την προσοχή σε ορισμένα σημεία που αποτελούν εμπόδια στην εμπλοκή των ανθρώπων με τα κοινά, που οδηγούν σε αυτό που λέμε «στάση απάθειας». Ωστόσο, η ανάλυση του Dave μας κάνει να καταλάβουμε πως δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να είναι απαθής απέναντι σε ό,τι συμβαίνει στο περιβάλλον που τον περικλείει. Αντιθέτως, αυτό που λανθασμένα εκλαμβάνεται ως απάθεια, είναι ένα πλέγμα πολιτιστικών εμποδίων, τα οποία μπορούμε να τα ξεπεράσουμε, εφόσον τα αναγνωρίσουμε.

"ΒΙΟΜΕ: Οι εργάτες που νίκησαν το δόγμα του σοκ" (βίντεο)

"Η κοινωνία που στέκεται όρθια, διεκδικεί αξιοπρέπεια, δικαιώματα και προσπαθεί να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο. Κινήματα, ενεργοί πολίτες, αλληλεγγύη, δράσεις και ιδέες για να αλλάξουμε τον τρόπο που ζούμε και σκεφτόμαστε."

Ο Δείκτης Κοινωνικής Προόδου να αντικαταστήσει το ΑΕΠ (βίντεο)

Συχνά γίνεται λόγος για τον όρο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν "σαν να μας στάλθηκε από το Θεό με πέτρινε πλάκες". Ωστόσο, η ιδέα αυτή προήλθε από έναν οικονομολόγο τη δεκαετία του 1920. Χρειαζόμαστε ένα πιο αποτελεσματικό εργαλείο μέτρησης για τις ανάγκες του 21ου αιώνα, λέει ο Μάικλ Γκριν: τον Δείκτη Κοινωνικής Προόδου. Με χάρη και χιούμορ, μας δείχνει πώς το εργαλείο αυτό υπολογίζει τις τρεις διαστάσεις της κοινωνίας που έχουν πραγματική σημασία. Και αποκαλύπτει τη δραματική ανακατάταξη των χωρών που προκύπτει από τη χρήση του.

Παρακολουθείστε το βίντεο που ακολουθεί με την ομιλία του Μάκλ Γκριν:

ΒΙΟ.ΜΕ.: Δεν μπορείτε εσείς, μπορούμε εμείς! (βίντεο)

Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί
Εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε
Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα
κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο.


Τάσος Λειβαδίτης



"Οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής αγωνιζόμαστε για να περάσει το εργοστάσιο από τα χέρια του κεφαλαίου στα χέρια των εργαζομένων!

Απλήρωτοι από το Μάιο του 2011 και σε επίσχεση εργασίας με μεγάλα προβλήματα επιβίωσης αγωνιζόμαστε να κρατήσουμε μια πολύ δυναμική επιχείρηση παραγωγής δομικών υλικών ζωντανή και τους εργαζόμενους με αξιοπρέπεια και με ανορθωμένο το ανάστημα απέναντι στη λαίλαπα του ξένου και του ντόπιου κεφαλαίου!

Αγωνιζόμαστε να κάνουμε πράξη ότι εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε χωρίς τα αφεντικά! Αγωνιζόμαστε να αποδείξουμε πως αν δε μπορούν αυτοί εμείς μπορούμε χωρίς αυτούς και θα το καταφέρουμε!"

Σε ποια χώρα; Ένα βίντεο του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού

Ένα νέο βίντεο, με τίτλο "Σε ποια χώρα;" ετοίμασε η ομάδα επικοινωνίας του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού και αποτυπώνει την τραγική κατάσταση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, τις ευθύνες των Ελληνικών κυβερνήσεων από το 2009 μέχρι σήμερα, αλλά και τα αιτήματα μας για ένα καλύτερο αύριο.




Όλες οι πληροφορίες και τα στοιχεία που παραθέτουμε προέρχονται από ηλεκτρονικές (ιντερνετικές) εφημερίδες και ενημερωτικά portals, αλλά και από την σελίδα του ιατρείου μας.  Τα άρθρα αυτά είναι εύκολο για να τα βρει κάποιος μέσω μια μηχανής αναζήτησης, βάζοντας όλο τον τίτλο του άρθρου που παραθέτουμε στο βίντεο.

Οι πηγές για τα στατιστικά στοιχεία αλλά και για τα διάφορα ποσά που αναφέρονται στο βίντεο προέρχονται από τα παρακάτω δημοσιεύματα και αξίζουν – πιστεύουμε – να τα διαβάσετε:

Καμπάνια για τους πρόσφυγες από το Κομπάνι

H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΗ ΖΩΗ 
Πίσω από τις φλόγες και τις εκρήξεις υπάρχουν πάντα οι πρόσφυγες. Την ώρα που οι μάχες μαίνονται στο Κομπάνι, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους γυναικόπαιδα, σύντομα θα βρεθούν στο έλεος του χειμώνα. Σήμερα, 100.000 πρόσφυγες, βρίσκονται συγκεντρωμένοι στην περιοχή του Σουρούτς στη νοτιοανατολική Τουρκία και ζουν μέσα σε σκηνές. Μόνο στο ένα τρίτο των προσφύγων είναι δυνατό να παρασχεθούν τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης.
Η ευθύνη της διεθνούς κοινότητας είναι τεράστια. Εμείς, η Ελλάδα της κρίσης και της φτώχειας, αποφασίσαμε να σηκώσουμε ένα μέρος αυτής της ευθύνης. Μπροστά στην εικόνα των προσφύγων και της ανθρωπιστικής κρίσης ο ρ/σ Στο Κόκκινο, το ΚΕΘΕΑ, η Αλληλεγγύη για όλους, το Συντονιστικό κοινωνικών ιατρείων-φαρμακείων αλληλεγγύης Αττικής και η ΑΔΕΔΥ οργανώνουν πανελλαδική εκστρατεία αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες του Κομπάνι και των γύρω περιοχών με τη συμμετοχή δήμων και ραδιοφωνικών σταθμών όλης της χώρας.
Μέχρι την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου συγκεντρώνουμε τρόφιμα, είδη προσωπικής υγιεινής και φαρμακευτικό υλικό.
Απευθυνόμαστε σε αυτόν τον πολύχρωμο γαλαξία της Ελλάδας της κρίσης που αντιστέκεται, οργανώνει και οργανώνεται μέσα από συλλογικότητες, οργανώσεις, σωματεία, συλλόγους, Δήμους, δομές αλληλεγγύης και ξεκινάμε άμεσα τη συγκέντρωση των απαραίτητων ειδών.
Λέμε ναι, στην έκκληση των γειτόνων μας και πολύ σύντομα θα βρεθούμε στο πλευρό τους.

Μια ανθρώπινη οικογένεια, τροφή για όλους

Βασισμένο σε μια αρχαία ιστορία σχετικά με την πείνα και την αξία του μοιράσματος, αυτό το σύντομο βίντεο είναι μέρος της καμπάνιας της Caritas, με τίτλο "Μια ανθρώπινη οικογένεια, Τροφή για όλους". Η αλληγορία των κουταλιών μας διδάσκει, πως όταν προσπαθούμε να ταΐσουμε μόνο τον εαυτό μας, όλοι μας καταλήγουμε να πεινάμε. Όταν όμως επικεντρωθούμε στην πείνα του πλησίον μας, ανακαλύπτουμε πως πάντα υπάρχουν τρόποι για να τραφούμε όλοι! 


Η δύναμη της κινούμενης εικόνας στο ακόλουθο βίντεο, δίνει "ζωή" σε αυτή την αλληγορική ιστορία, βάζοντάς μας σε σκέψεις... Και η σκέψη είναι το πρώτο βήμα για πράξη, σωστά; 


Η φτώχεια λέει πολλά παραμύθια...

Παρακολουθείστε το παρακάτω βίντεο στο οποίο ένας μαθητής περιγράφει μια όμορφη μέρα του.




Τα παραμύθια της φτώχειας είναι τα μόνα που γνωρίζουν κάποιοι από τους συνανθρώπους μας...

Τα ψέμματα που λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους, όμως, δε χρειάζεται να είναι ο κανόνας. Υπάρχει αξιοπρέπεια στη φτώχεια, όσο υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ μας!

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι...


«”Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι”, ρώτησε τον κύριο Κ., η κόρη της σπιτονοικοκυράς του, “θα φερόντουσαν τότε καλύτερα στα μικρά ψαράκια;”.
“Βέβαια”, απάντησε αυτός, “αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκτιζαν στη θάλασσα γερά κουτιά για τα μικρά ψαράκια. Εκεί μέσα θα έβαζαν όλων των ειδών τις τροφές, φυτά και μικρά ζωάκια. Θα πρόσεχαν ώστε τα κουτιά να έχουν πάντα φρέσκο νερό, και θα έπαιρναν κάθε απαραίτητο μέτρο υγιεινής. Όταν, για παράδειγμα, κανένα ψαράκι θα πληγωνόταν στα πτερύγιά του, θα του τα έδεναν αμέσως, ώστε να μην πεθάνει μέσα στους καρχαρίες προτού να έρθει η ώρα του.
Για να μην είναι τα ψαράκια ποτέ λυπημένα θα γίνονταν μεγάλα πάρτυ στο νερό. Γιατί τα ευτυχισμένα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα λυπημένα.
Και, φυσικά, θα υπήρχαν και σχολεία στα μεγάλα κουτιά. Εκεί τα μικρά ψαράκια θα μάθαιναν πώς να μπαίνουν κολυμπώντας στο στόμα των καρχαριών. Θα χρειάζονταν, για παράδειγμα, γεωγραφία για για να μπορούν να βρουν τους καρχαρίες που θα τεμπέλιαζαν κάπου εκεί. Το κύριο μάθημα θα ήταν, φυσικά, η ηθική μόρφωση των μικρών ψαριών. Θα διδάσκονταν πως το σπουδαιότερο και το ωραιότερο πράγμα για ένα μικρό ψαράκι είναι να προσφέρει τον εαυτό του χαρούμενα, και πως όλα πρέπει να πιστεύουν στους καρχαρίες, και πάνω απ’ όλα όταν λένε πως θα φτιάξουν ένα ωραίο μέλλον. Θα τα μάθαιναν ότι το μέλλον τους είναι σίγουρο μόνο εφόσον μάθουν να υπακούουν. Και πως όλα πρέπει να αποφεύγουν όλες τις ταπεινές, υλιστικές και μαρξιστικές τάσεις και να πληροφορούν αμέσως τους καρχαρίες, αν κάποιο απ’ αυτά θα είχε τέτοιες τάσεις…

To ..."άλλο φρούτο" του ρατσισμού (video)

Ένα καταπληκτικό animation με τον τίτλο «Strange Fruit», έρχεται να δώσει απάντηση στον αν ο ρατσισμός είναι επιδημία κι αν είναι πώς μπορούμε να σταματήσουμε την εξάπλωσή του και να πολεμήσουμε το κακό στη ρίζα του.

Το τρυφερό και συγκινητικό animation παρουσιάζει την ειρηνική καθημερινότητα ενός πατέρα και του γιου του που διακόπτεται από ένα άγνωστο αγόρι, διαφορετικού χρώματος από τους ίδιους.

Το βίντεο που σκηνοθέτησαν οι Shimi Asresay και Hili Noy έχει κερδίσει αμέτρητα βραβεία, μεταξύ των οποίων τη μαθητική διάκριση, στο 9ο Αnimfest της Αθήνας.

Πρόκειται για μία αλληγορία που πραγματεύεται τα φαινόμενα του ρατσισμού ως επίκτητη πολιτιστική επιδημία και το ζήτημα της προσωπικής συνείδησης του καθενός από εμάς, σε σχέση με την εκπαίδευση που λαμβάνουμε από την οικογένεια και το περιβάλλον μας.

Για να ...μην ξεχνάμε (video)

Μια ομάδα ατόμων δεν ξεχνάνε και συνεχίζουν να κάνουν πράξη το όραμα του δολοφονημένου φίλου τους... Και στο πέρασμά τους κινητοποιούν και άλλους ανθρώπους, απ' όλα τα μονοπάτια της ζωής, δίνοντάς τους αφορμές να σταθούν δίπλα στους αδύνατους συνανθρώπους μας, που έχουν μείνει χωρίς ευκαιρίες. Το enfo.gr και ο Στέφανος Μαντζαρίδης βρέθηκαν με κάποια από τα παιδιά που ενσαρκώνουν αυτή την πρωτοβουλία, την ομάδα "Δεν Ξεχνάμε", συμβολικός ηγέτης της οποίας είναι ο δολοφονημένος Παύλος Φύσσας.

Από το Δεκέμβρη του 2013 η ομάδα έχει φέρει εις πέρας έξι δράσεις αλληλεγγύης. Με ραντεβού πάντα την ίδια μέρα, 18 του μηνός, ημέρα δολοφονίας του φίλου τους. Ανοιχτή συζήτηση για το ρόλο της τέχνης στις δύσκολες μέρες που διανύουμε. Μοίρασμα ρουχισμού σε άστεγους της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Χάρισμα βιβλίων σε παιδικά, σωφρονιστικά ιδρύματα και κέντρα ηλικιωμένων. Δημιουργία τράπεζας 70 περίπου εθελοντών δοτών του μυελού των οστών σε συνεργασία με το "Όραμα Ελπίδας". Προσφορά πασχαλινών λαμπάδων και παιχνιδιών σε παιδιά ιδρυμάτων. Κάλεσμα σε ενεργοποίηση των ψηφοφόρων στις δημοτικές εκλογές για ουσιαστική συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, με την κατάθεση ιδεών και προβληματισμών που θα απευθυνθούν στο νέο δήμαρχο της περιοχής... Οι δράσεις της ομάδας καλύπτουν ευρύ φάσμα κοινωνικών ζητημάτων και διακρίνονται από βαθύ πολιτικό χαρακτήρα (παραμένοντας ωστόσο, μακριά από οποιαδήποτε κομματική ταμπέλα). 

Δικαίωση ενός μεγάλου αγώνα: οι 397 καθαρίστριες του ΥΠ.ΟΙΚ. επαναπροσλαμβάνονται (και Video)

Το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας ακύρωσε τις απολύσεις 397 καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. Το δικαστήριο έκρινε παράνομες τις απολύσεις και κατά πληροφορίες η απόφαση είναι εκτελεστή, δηλαδή θα επιστρέψουν στις θέσεις τους. 

Σύμφωνα με τον δικηγόρο των εργαζομένων Γιάννη Καρούζο η απόφαση ου δικαστηρίου προβλέπει την άμεση επαναπρόσληψη των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. 

Ο δικηγόρος των 397 καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών τόνισε ότι η απόφαση είναι προσωρινά εκτελεστή, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να επαναπροσληφθούν από τη Δευτέρα, ανεξαρτήτως αν το Δημόσιο προσχωρήσει σε έφεση.

Στην προσφυγή ο δικηγόρος κ. Γιάννης Καρούζος εκτιμά ότι είναι αντισυνταγματικός στο σύνολό του ο θεσμός της διαθεσιμότητας και δεν βάλλει κατά της υπουργικής απόφασης με την οποία υπήχθησαν σε αυτό το καθεστώς οι καθαρίστριες. 

Η απόφαση θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική αφού ανοίγει τον δρόμο να γίνουν δεκτές και άλλες προσφυγές εργαζομένων.

Η ιστορία των ανθρώπινων δικαιωμάτων (video)

Τι είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα

Ενώ μερικά λεξικά τα ορίζουν ως «προνόμιο», όταν ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιλάμε για κάτι πιο θεμελιώδες.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν ορισµένα θεμελιώδη δικαιώµατα -- απλά και µόνο επειδή είναι ανθρώπινα όντα. Αυτά, τα λεγόμενα «Ανθρώπινα Δικαιώματα» δεν είναι απλά προνόμια, που μπορούν να αφαιρεθούν εξαιτίας της ιδιοτροπίας κάποιου άλλου.

Είναι «δικαιώµατα» γιατί είναι πράγµατα που σου επιτρέπουν να είσαι, να κάνεις και να έχεις. Αυτά τα δικαιώµατα υπάρχουν για να σε προστατέψουν από ανθρώπους που ίσως να θέλουν να σου κάνουν κακό ή να σε πληγώσουν. Υπάρχουν επίσης για να µας βοηθήσουν να ζούµε σε µια ατµόσφαιρα φιλικότητας µεταξύ µας και να ζήσουµε ειρηνικά. 



Αλέξανδρος Παναγούλης: ο άνδρας που τιμούμε στον Άγιο Δημήτριο με τις εκδηλώσεις "Παναγούλεια" & σπάνιο βίντεο -αφιέρωμα από εκπομπή της ΕΡΤ

Πρωτομαγιά του 1976. Το αγαπημένο του Fiat Mirafiori, δώρο της συντρόφου του Οριάνας Φαλάτσι, ξεφεύγει από την πορεία του και καταλήγει σε ένα υπόγειο κατάστημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης. Η τροχαία εκδίδει ανακοινωθέν όπου αναφέρεται σε τροχαίο. Η Φαλάτσι, όταν την ρωτούν, απαντά: «Ποιος είπε ότι ήταν ατύχημα;».


Τα ερωτηματικά γύρω από το δυστύχημα που οδήγησε στον θάνατο τον 36χρονο τότε Αλέξανδρο Παναγούλη παραμένουν αναπάντητα. Η οικογένειά του θεωρούσε πάντα ότι «τον σκότωσαν τον Αλέκο». Υποστηρίζουν ότι μέσα στο αυτοκίνητο είχε μαζί του φακέλους σχετικούς με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ) και περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα.



Ποιος ήταν ο Αλέξανδρος Παναγούλης
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης (2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976) υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την θαρραλέα του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.).

Όπου υπάρχει ανάγκη δεν υπάρχουν σύνορα (Video)

Αγόρι 16 ετών, 9 μήνες σε κράτηση
...”Όταν με συνέλαβε η αστυνομία, τους είπα ότι είμαι 16 χρονών, ότι είμαι μικρός, ότι εδώ φοβάμαι και αισθάνομαι άσχημα. Πολλές νύχτες, βλέπω εφιάλτες. Πώς μπορεί ένα παιδί της ηλικίας μου να κρατείται στη φυλακή για τόσο πολύ, χωρίς να έχει κάνει καμία αμαρτία, κανένα έγκλημα;”...

Άνδρας, 34 ετών, 17 μήνες σε κράτηση
…”Είμαι εδώ στην κατάσταση που βλέπετε σχεδόν πέντε μήνες τώρα, από τον Σεπτέμβριο που με ξαναέφεραν. Την πρώτη φορά έμεινα για ένα χρόνο στο κέντρο κράτησης. Τα πάντα μου φαίνονται δύσκολα. Τα πάντα είναι δύσκολα. Είναι τόσο βρώμικα. Μυρίζει σαν χοιροστάσιο. Εσείς μπήκατε μέσα και είδατε. Είσαστε μάρτυρες. Αν υπήρχε δικαιοσύνη, κάποιος να διεκδικήσει τα δικαιώματά μας… Να σας πω την αλήθεια είναι πολύ σκληρός ο τρόπος που μας φέρονται. Είχα δυνατό πονόδοντο και ζητούσα γιατρό πολλές εβδομάδες. Τελικά με πήγαν στο νοσοκομείο αφού είχα βγάλει μόνος μου το δόντι που με πονούσε και αιμορραγούσα.”…

Μια φορά κι έναν καιρό...

Για την ημέρα της 25ης Μαρτίου αναδημοσιεύουμε ένα πολύ εύστοχο βίντεο, από το γενικό λύκειο Καρέα, στο πλαίσιο της σχολικής γιορτής του "Ο Αγώνας του '21 - Ο ρόλος των Κοτζαμπάσηδων" (2012-2013).
"Μια φορά κι έναν καιρό", σε στίχους του Μήτσου Ευθυμιάδη, μουσική του Χρήστου Λεοντή. Στο τραγούδι ο Μανώλης Μητσιάς.



Μια φορά κι έναν καιρό στον τόπο τούτο το μικρό
Ζούσαν κάτι φουκαράδες, οι ραγιάδες
Κοτσαμπάσηδες, πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα 

Τη δεκάτη ο τσιφλικάς, δως του κόψιμο ο πασάς
κι υπαγόρευε το ράσο, σφάξε με αγάμ’ ν’ αγιάσω
Κοτσαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
Κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα 

Έτσι τρεις από κοινού πίναν το αίμα του λαού
Αφού τότε τσιφλικάδες ήσανε οι μπουρζουάδες
Κοτσαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
Κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα

"Μαζί θα (τους) φάμε"! - Πρώτη συνάντηση δομών αλληλεγγύης τροφής

«ΜΑΖΙ ΘΑ (τους) ΦΑΜΕ»
απ’ το χωράφι ως το πιάτο: παράγω – μοιράζομαι – αντιστέκομαι

Πρώτη Συνάντηση Δομών Αλληλεγγύης Τροφής
Σάββατο 29/3 και Κυριακή 30/3 
Δεκάδες αυτο-οργανωμένες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και συνεταιριστικά εγχειρήματα, με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων, δραστηριοποιούμαστε τα τελευταία χρόνια σε όλη τη χώρα, από τα χωράφια μέχρι τις γειτονιές των πόλεων. Όλοι/όλες μαζί αντιστεκόμαστε στη μετατροπή της κοινωνίας σε «παράπλευρη απώλεια» των μνημονιακών πολιτικών και στην, πρωτοφανή για περίοδο ειρήνης, ανθρωπιστική κρίση. 

Δημιουργούμε ένα πανελλαδικό δίκτυο ενάντια στην πείνα, την ακρίβεια και την καταστροφή της ντόπιας παραγωγής, με στόχο την κάλυψη βασικών διατροφικών αναγκών με ποιοτικά προϊόντα για όλους και όλες, για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Σπέρνουμε τις ιδέες για ένα νέο μοντέλο διατροφικής πολιτικής έξω από τα κυκλώματα της αγοράς και το κυνήγι του κέρδους. Με στόχο την προώθηση ενός δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου προς αμοιβαίο όφελος καταναλωτών και παραγωγών, πόλης και χωριού. Ενός μοντέλου που στηρίζεται στην τοπική παραγωγή, τη δίκαιη τιμή, την ποιοτική τροφή, τη συμμετοχή της ίδιας της κοινωνίας στην κάλυψη των αναγκών της.

Καλλιεργούμε μια κοινωνία αλληλεγγύης, δημιουργίας, ισότητας, ευημερίας, πέρα από την κρίση, τις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές και τις επιχορηγούμενες φιλανθρωπίες των οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Μία προοπτική που οι επιθέσεις από τοπικές, οικονομικές και κρατικές αρχές, ενάντια σε δράσεις αυτού του κινήματος, θέλουν να αποτρέψουν. Μα το μόνο που δείχνουν είναι την έκταση, το ρίζωμα και κυρίως την προσφορά και τη δυναμική του.

"Future Suspended" - Πώς φτάσαμε ως εδώ; (Video)


Ελλάδα 2014...
Από την απόλυτη νιρβάνα των Ολυμπιακών αγώνων και την πλαστή ευδαιμονία που δημιούργησε ο εκσυχρονιστής Σημίτης κατά τη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας στην ανθρωπιστική κρίση των ημερών...

Την εκκωφαντική σιωπή των συστημικών Μ.Μ.Ε. έρχεται να ταράξει ένα ακόμη εκπληκτικό ντοκυμαντέρ διάρκειας 35 λεπτών, του βραβευμένου Ross Domoney και της ομάδας του, παρουσιάζοντας με τον πιο ανάγλυφο τρόπο ολόκληρη την πορεία μετατροπής μιας χώρας σε δικτατορία. Μια δικτατορία οικονομική στην αρχή, που όμως γενικεύεται διαρκώς όσο περνάει ο καιρός...

Μια ατμοσφαιρική καταγραφή τόσο του οικονομικο-απολυταρχικού συμπλέγματος που πνίγει τη χώρα και της υφαρπαγής κάθε σπιθαμής δημόσιου χώρου, όσο και της χωρίς προηγούμενο οργής, απελπισίας και απόγνωσης μιας ολόκληρης χώρας.